«Θα βάλω ένα αστέρι μόνο, καλά τι ίνσελ σκουπίδια διαβάζω».
«Θα βάλω πέντε αστέρια, πω πω τι κοινωνικοπολιτική ματιά για την διαστροφή του δυτικού κόσμου».
Έτσι πέρασαν αυτές οι εβδομάδες με τα «στοιχειώδη σωματίδια» του Houellebecq, με ατελείωτα layers, διότι ο καιρός είναι περίεργος και αυτό είναι ένα βιβλίο που ο καθένας θα το δει διαφορετικά: κυνικά, καταθλιπτικά, οργισμένα, απογοητευτικά, σε έξαρση.
Όμως, τα χωράει όλα αυτά. Την ιστορία των τριάντα πέντε ετών, όπου τα δύο ετεροθαλή αδέρφια, Μισέλ και Μπρούνο, γνωρίζονται για πρώτη φορά στην αρχή της ενηλικίωσής τους και στέκονται αντικριστά σε κάθε ψυχική ανάγκη και λειτουργία. Ο Μισέλ είναι επικεντρωμένος στην επιστήμη, ανίκανος για σύνδεση, ναρκωμένος από τα ηρεμιστικά, με κεντρικό άξονα το σουπερ μάρκετ της γειτονιάς του, διαρκώς νωχελικά τυλιγμένος με την κουβέρτα της βιολογίας και των επιστημονικών ανακαλύψεών του, που θα αλλάξουν τον κόσμο. Ο Μπρούνο, ιδρωμένος και καυλωμένος, χωμένος στην ερωτική επιθυμία, με μια πονεμένη στύση που ποτέ δεν καταφέρνει να εκτονωθεί.
Αυτά τα δύο άκρα ενός γιγάντιου φάσματος συνθέτουν μια συνταγή, την σεξουαλικότητα του σύγχρονου ανθρώπου, οι οποίες διαφέρουν τελείως, αλλά καταλήγουν σαν απόνερα στο ίδιο λούκι: σε μια φόρμα που δεν τις χωράει. Από την μια πλευρά, έχουμε την απουσία ενδιαφέροντος για σεξ, το οποίο φαίνεται να πουλάει περισσότερο από τα πάντα και να είναι η κόλα που ενώνει τους ανθρώπους. Από την άλλη, μια ερωτική μορφή σατύρου που μόνο μέσω ενός οργασμού μπορεί να υπάρξει και ενώ η ελκυστική Δύση δεν κοιμάται και απαιτεί σεξ, απομακρύνει τους μη συμβατούς εμφανισιακά, εξόριστους σε μη πατρίδες.
Leave a Reply