Ο Ρούλφο είπε πως η Κομάλα είναι ο πρωταγωνιστής. Η Κομάλα είναι το δοχείο που συγκρατεί τους νεκρούς που δεν έχουνε γραμμικό χρόνο και μέσα στον τόπο συνυπάρχουν όλες οι μνήμες, όλες οι εποχές. Η αρχέγονη αφορμή για το Πέδρο Πάραμο είναι η υπόσχεση του Χουάν Πρεσιάδο στην ετοιμοθάνατη μητέρα του πως θα ταξιδέψει στην… Continue reading
“Εμείς, οι ραγισμένοι, αναγνωρίζουμε εύκολα ο ένας τον άλλον, έλκουμε και απωθούμε εξίσου ο ένας τον άλλον. Απαρτίζουμε μια θλιβερή και ηττημένη συντεχνία. Είμαστε το χωριό που χτίστηκε δίπλα στο ηφαίστειο, η πόλη που υψώθηκε σε σαθρό έδαφος. Κάθε μέρα είναι η μέρα του μεγάλου σεισμού. Το χωριό μας θα καταρρεύσει. Ανά πάσα στιγμή θα… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
