«Γαμώτο μου, δεν θα με αφήσετε να είμαι χαρούμενη ούτε μια φορά σε αυτή την κωλοζωή!! Γιατί δεν έχω το δικαίωμα να είμαι χαρούμενη;» Πρόκειται για τον αγώνα και την μεταμόρφωση της Μονίκ, της μητέρας του Édouard Louis, προς την ευτυχία. Μετά από δύο κακοποιητικούς γάμους, πέντε παιδιά, φτώχεια, δυστυχία και μοναξιά, έσπρωξε δυνατά και… Continue reading
Πέρυσι, στην αρχή του έτους είχα πιάσει το ‘Γράμμα στον πατέρα’ του Κάφκα, και μετά ακολούθησε το ‘On Earth We’re Briefly Gorgeous’ του Vuong. Τώρα κρατάω αυτό εδώ το βιβλιαράκι, με πόνο και ταραχή σε σημεία. Πως γίνεται 70 σελιδούλες να το κάνουν αυτό; Με γενναιότητα. Πως αλλιώς να περιγράψω όσους πιάνουν χαρτί και μολύβι,… Continue reading
Στα μέσα του 18ου αιώνα το ενδιαφέρον του για την βοτανολογία «τον έφερε σε επαφή με μια φυλή ανθρώπων η οποία υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν αόρατη σε έναν προνομιούχο μαθητή του Κολεγίου Ίτον όπως εκείνος. Επρόκειτο για τις λαϊκές θεραπεύτριες της υπαίθρου, τις τσιγγάνες βοτανοθεραπεύτριες οι οποίες συνέλεγαν θεραπευτικά φυτά. Ήταν μια φυλή παράξενη… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
