Η αλήθεια είναι πως το διάβασα με εγκυκλοπαιδική διάθεση, βέβαιη πως δεν θα με αφορά και τόσο, όμως, είναι ένα από τα πιο ενημερωτικά, αποκαλυπτικά και παράξενα πράγματα που έχω διαβάσει. Βοηθάει κατά την αφήγηση η σφαιρική γνώση του θέματος (ναι σα τη Γη η οποία λιώνει κάτω από σωρούς πλαστικού αυτή τη στιγμή) που… Continue reading
Ειλικρινά, μου άρεσε πολύ, όπως και περίμενα πως θα γίνει. Αισθησιακό από κάθε άποψη, συντονισμένο με τις αισθήσεις και την αισθητική, σε σημείο που καταλήγει να ξυπνάει μια νοσταλγία. Η Ίζαμπελ, μοναχική και αυστηρή, ζει μόνη της σε ένα εξοχικό σπίτι σε μια αγροτική περιοχή της Ολλανδίας. Η μητέρα της έχει πεθάνει και τα αδέρφια… Continue reading
Η Έμιλυ Κάρρινγκτον απελπίζεται από τη Δικαιοσύνη κι έτσι αποφασίζει να βρει άλλον τρόπο για να αφήσει κάτω το βάρος του μυστικού που κουβαλάει: το ζωγραφίζει και έτσι λέει το μυστικό σε ολόκληρο τον κόσμο. Η Δικαιοσύνη έχει αποτύχει, αλλά το μυστικό δεν είναι πλέον μυστικό. Η Έμιλυ Κάρρινγκτον κάνει ένα τολμηρό βήμα μπροστά και… Continue reading
Η Αλληλογραφία δύο θαλασσών είναι δύο γυναικείες φωνές — δύο αδερφές-θάλασσες (Ατλαντικός και Μεσόγειος) — που μιλούν με τρόπο παρηγορητικό, στοχαστικό και ανελέητο. Βέβαια, οι αδερφές που έχουν βαθιά οικειότητα δεν εξηγούν τη σχέση τους, αλλά μπορεί να την αφηγηθούν με ησυχία, σαγήνη και μνήμη. Η Jacobsen σχεδιάζει ένα οικολογικό παραμύθι, μια φιλοσοφική αλληγορία και… Continue reading
Το βιβλίο I Still Love H.E.R. του Κώστα Σαββόπουλου είναι μέρος της απάντησης όταν η πατριαρχία παραπονιέται: «α δεν σας νοιάζει η ανδρική καταπίεση». Μας νοιάζει, αλλά είναι δικιά σας δουλειά να τη μελετήσετε, να την καταλάβετε, να μιλήσετε για αυτή (κυρίως μεταξύ σας) και να δημιουργήσετε πρωτοβουλίες ώστε να αλλάξει το πλαίσιο της αρρενωπότητας… Continue reading
Ο Latronico έχει αναφέρει πως εμπνέεται από το (μαγικό) μεταμοντέρνο πρότυπο του Perec, που συνθέτει την κοινωνία μέσω της σχέσης της με τα πράγματα και τον χώρο. Έχω πει και γράψει πολλές φορές πόσο μεγάλη έμπνευση είναι για εμένα ο Perec. Μάλιστα, όταν διάβασα το «Ζωή, οδηγίες χρήσεως», την πρώτη βδομάδα του Αυγούστου το 2021,… Continue reading
“Ο Μιχάλης κατεβαίνοντας από το λεωφορείο είδε μπροστά του να ορθώνεται η ταμπέλα του Χοτέλ Απόλλων, πελώρια κι αντιαισθητική. Άναψε το τσιγάρο του, έβρισε την κακή του την τύχη και τον ξάδερφό του τον Χρήστο, που του ‘χε πει να πιάσει κι αυτός δουλειά στα ξενοδοχεία γιατί έχει εύκολο χρήμα.” Κατά το 1981, λίγο πριν… Continue reading
Η περίπτωση της Μαλβίνας με έχει προβληματίσει πολύ. Η αρχική μου ιδέα ήταν, ενώ έχω διαβάσει το «Ο άνεμος κουβάρι» του Χαριτόπουλου και ενώ τώρα διάβασα το «Έρωτας και άλλες πολεμικές τέχνες» της Μαλβίνας, να έκανα μερικά ψαξίματα σχετικά με δηλώσεις της και εκπομπές της και να έγραφα ένα κείμενο για φεμινισμό και για μια… Continue reading
Σκιές χωρίς ανθρώπους: Ιστορίες από την υπηρεσία ασύλου – Μέλισσα Φραγκάκου (εκδ. Μωβ Σκίουρος) Το βιβλίο Σκιές Χωρίς Ανθρώπους της ανώνυμης δικηγόρου, που εξειδικεύεται στις υποθέσεις ασύλου, αποκαλύπτει τις δυσκολίες και τις αντιφάσεις του συστήματος ασύλου και την καθημερινότητα των προσφύγων. Η Φραγκάκου ρίχνει φως στις διαδρομές των ανθρώπων, των οποίων η ζωή συνήθως καταλήγει… Continue reading
O Θλιβερός Τίγρης της Νεζ Σινό (Εκδόσεις Εστία, μτφ. Λίζυ Τσιριμώκου) δεν είναι απλώς μια κατάθεση μνήμης, αλλά ένα ωμό απομνημόνευμα της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης από τον πατριό της. Αυτό που κάνει τη μαρτυρία της Σινό τόσο συγκλονιστική είναι η καθαρότητα με την οποία γράφει, προσφέροντας ένα έργο γυμνό από κατασκευάσματα – εκεί συγκεντρώνεται και… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
