«Το πρώτο που σκέφτηκα ακούγοντας όνομα Μπαλζάκ ήταν πώς πως το όνομα αυτό ταίριαζε απόλυτα σε στραγγαλιστή παιδιών» Δεν νομίζω πως οι ιστορίες τέτοιου τύπου φιλοδοξούν να αγγίξουν καινούριος λογοτεχνικούς ορίζοντες ή καν ψηλούς. Μάλλον στοχεύουν στο να θυμίσουν σε όσους ενδιαφέρονται να νοσταλγήσουν και ταυτόχρονα να διασώσουν το χαριτωμένο μπέρδεμα των παιδιών όταν η… Continue reading
Άραγε, το να είναι κανείς τόσο cool όσο ο Frank O’Hara είναι ένα χάρισμα ή τρομερή επιμονή; Άραγε πέρασε ώρες για να γράψει τόσο απλά και τόσο βαθιά; Δεν ξέρω. Φαίνεται πως κυκλοφορούσε στο Μανχάταν με ποίηση τσέπης στην τσέπη του και δεν παρέλειπε ποτέ το μεσημεριανό του γεύμα. Μόλις 82 μικρές τετράγωνες σελίδες πίσω… Continue reading
Πρώτη γνωριμία με την Ούρσουλα Λε Γκεν η οποία ταξιδεύει σε φανταστικούς κόσμους, με έξι πλούσιες ιστορίες, ανάμεσα σε ένα παρελθόν κι ένα μέλλον, μακριά απ’ όσα ξέρουμε, αλλά εξερευνώντας έννοιες πολύ γνωστές σε εμάς. «Τα κορίτσια είχαν διδαχθεί διαφορετικά. Οι άνθρωποι της Στσε πίστευαν ότι ο κύκλος γονιμότητας των γυναικών τις δυσκόλευε να μάθουν… Continue reading
«Στο τέλος της νύχτας, οι μεμβράνες των τυμπάνων έχουν λεκιάσει με αίμα. Από το πολύ χτύπημα τα χέρια πληγώνονται και ματώνουν. Κι όμως είναι χέρια πολύ σκληρά, χέρια δουλευταράδων» Μάλλον ένα βιβλίο που δεν θα του ταίριαζε να έχει κάποια κριτική με συγκεκριμένη δομή, άρα μπορώ να παραθέσω κάποια λίγα, σκόρπια: Λείπει η μαντλέν, αλλά… Continue reading
«Οι άνθρωποι ίσως να μην μπορέσουν να φτάσουν σε αυτές (τις απαντήσεις) επειδή τους προκαλούν σύγχυση τα συναισθήματά τους ή επειδή είναι πολύ ηλίθιοι ή πολύ άτυχοι· ενδέχεται επίσης οι απαντήσεις να είναι να είναι πολύ δύσκολες, τα μέσα ανεπαρκή, οι τεχνικές εξαιρετικά περίπλοκες για να ανακαλυφθούν· αλλά, ότι κι αν συμβαίνει, αν τα ερωτήματα… Continue reading
Ο καλός στρατιώτης ήρθε για να πάρει την θέση του σημαντικότερου αναγνώσματός μου για το έτος, μέχρι στιγμής. Ενώ έχω πολλές σημειώσεις, παραμένουν μέχρι τώρα όλες διάσπαρτες και μάλλον καλώς· εάν ο Τζον Ντόουελ, ο αφηγητής, αφέθηκε στον λεγόμενο λαβύρινθό του, τότε γιατί να μην αφεθούμε και οι υπόλοιποι; Ο καλός στρατιώτης, η ιστορία πάθους,… Continue reading
-Εσύ τουλάχιστον θα έπρεπε να μου έχεις εμπιστοσύνη γιατί στα μάτια του Θεού είμαστε παντρεμένοι!-Ο Θεός θα με άφηνε να σε παρατήσω όποτε γουστάρω. Ιδιαίτερα διασκεδαστικό, μεταμοντέρνο Σκωτσέζικο, πικαρικο παραμύθι και μάλιστα χορταστικό. Ο Γκρέι πλαισίωνει μια ιστορία με τη μεταφυσική δικαιοσύνη τού να μην περιοριστεί η αφήγηση στον αφηγητή, ενισχύοντας και την πιστότητα /υποψία … Continue reading
Η γνωριμία με τη Cixous ήρθε μέσα από την Ώρα του αστεριού της Lispector, η πλέον κατάλληλη εισαγωγή για τη μια, το επίμετρο που έγραψε για την άλλη. Από τις εκδόσεις Τοποβόρος με τα ιδιαίτερα εξώφυλλα, έρχεται το γέλιο της Μέδουσας το οποίο δεν είναι άλλο παρά η απάντηση για το Κεφάλι της Μέδουσας του… Continue reading
«Τι κάνεις με τα χέρια σου; Πρέπει να κάνεις ωραία πράγματα· ζωγραφίζεις πίνακες; Παίζεις μουσική; Τι κάνεις με τα χέρια σου Άρθουρ;»«Τίποτα. Είμαι ένα παράσιτο»«Είμαι σίγουρη ότι το κάνεις ωραία» Ο εικοσιπεντάχρονος Άρθουρ Μάξλεϊ δεν ανήκει πουθενά, ούτε σε σπουδές, ούτε σε δουλειά, ούτε στο σπίτι. Στοιχειωμένος από ένα παιδικό τραύμα, ανήκει μόνο στη νύχτα.… Continue reading
«Ευχαριστώ πολύ, τετέλεσται. Έχε γεια Μόσχα! Δεν θα ξαναδώ πια τον Τσίτσκιν και τους προλετάριους, και το κρακοβιανό σαλάμι. Πάω στον παράδεισο, χάρη στη σκυλίσια καρτερικότητά μου. Αδέρφια σφαγιαστές γιατί μου το κάνατε αυτό;» Η πρώτη λέξη του πολίτη Σάρικοφ ήταν Αμπιρ και στη συνέχεια σχημάτισε μικρές προτάσεις, μεταξύ άλλων: «δεν υπάρχουν θέσεις». Πολύ μου… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
