Όσο μου άρεσε η Σπουδή στο μπλε, τόσο με εκνεύρισαν τα διάσπαρτα σχόλια γύρω από το αναγνωστικό μας άγχος να δώσουμε στο βιβλίο μια ταυτότητα. Καθημερινά προσπαθούμε να απαλλαγούμε οι ίδιοι από τα δικά μας αόρατα δεσμά, αποφεύγουμε τη μικροκουβεντούλα, αλλά ένα βιβλίο με σκόρπιες παραγράφους οφείλει να μας συστηθεί; Μάλλον είναι ένα ακόμα βιβλίο… Continue reading
Είμαι τυχερή· όλο καλά ποιήματα πέφτουν στα χέρια μου τελευταία. Ή μπράβο μου, κάνω καλές παρέες και τοποθετούνται στα χέρια μου ωραία ποιήματα. Μου άρεσε που ενώ υπάρχει Ειρήνη και Πόλεμος κάποιας χαμένης Τροίας, η ποιήτρια φαίνεται σα να έχει σβήσει τις νευρωτικές φωτιές κι έχει κρατήσει αυτές τις αγνές και τρυφερές που κλείνουν το… Continue reading
Ίδιο με θεατρικό μονόλογο που θυμίζει την ελληνική ποίηση βγαλμένη από το βαθύ παρελθόν, ξαφνιάζει και η πρόζα που διατηρεί τη μουσικότητα της ποίηση αλλά αποχαιρετά τον στίχο. Βαθύ εξώφυλλο, φιλοσοφημένος τίτλος, θεματολογία εξαντλητικά υπέροχη, λόγια που φαίνεται πως πήραν χρόνο, πριν συναντηθούν μεταξύ τους. «Ν’ αποδοθεί ρεαλιστικά η οσμή του αίματος!Να υπερίπτανται οι βασιλείς… Continue reading
Ίσως φύγεις στο εξωτερικό του Νικόλα Κουτσοδόντη με το εξώφυλλο του ξαπλωμένου με το απλανές ερωτευμένο βλέμμα και πράγματι, δεν απουσιάζει ο έρωτας από τη συλλογή. Από τη μια φωλιάζει στα σεντόνια όλη η τρυφερότητα των δύο που έδωσαν τα χέρια (τα μυαλά και τις καρδιές) για το ζεστό πλαίσιο της συμβίωσης και της ευγενής… Continue reading
Εμείς & ο κόσμος της Τώνια Τζιρίτα-Ζαχαράτο με το εξώφυλλο με τις μενεξεδένιες λαδομπογιές ακουαρέλας ενός σούρουπου, δέντρα και ζώα, κι ένα αυτοκίνητο περνά. Η ποιητική συλλογή ταιριάζει με το εξώφυλλό της, γραμμένη προσεκτικά και όλο φύση, με ψαράκια, γλάρους, πάπιες, κύκνους, λίγα σχεδόν αστικά περιστέρια, κοκκινωπά ηλιοβασιλέματα, θάλασσα, ωκεανοί και το ποτάμι Λιουμπλιάνα· γεμάτη… Continue reading
“… και ό,τι αξίζει στον άνθρωπο είναι να ζήσει, έστω μια φορά στη ζωή του μια ιστορία της προκοπής”. Δεν θα μάθαινα την ύπαρξη του «Ο άνεμος κουβάρι» του Διονύση Χαριτόπουλου εάν δε μου έλεγε η Κατερίνα πως οι Αλεπούδες της το θύμισαν. Ένα βιβλίο βασισμένο στα γράμματα που έγραφε η Μαλβίνα Κάραλη στον αγαπημένο… Continue reading
Το Παράθυρο αριστερά είναι η πρωτοπρόσωπη δραματοποιημένη αφήγηση ενός Ολλανδού ζωγράφου του 17ου αιώνα, ο οποίος δεν μπορεί να είναι άλλος από τον φημισμένο Γιοχάνες Βερμέερ. Ο αφηγητής ξετυλίγει τη ζωή του από τη βρεφική του ηλικία, στέκεται στην αγαπημένη του παραμάνα, αναλύει τη δυσκολεμένη σχέση με τον πατέρα του και εκτυλίσσει τον έρωτα του… Continue reading
Γνωριμία με την Αντωνία Μποτονάκη μέσα από την τρίτη και ιδιαίτερη ποιητική συλλογή της «Τη γλώσσα της την πέταξαν στη γάτα». Πέντε ομολογίες ή ψαλμοί, χαρακώνουν με ευγένεια τη δομή των ποιημάτων που τριγυρνάνε στο παιδικό βλέμμα, βλέμμα κοριτσίστικο, που στέκεται στα αλλόκοτα του κόσμου. Η βουκολική γη, τα ζώα, τα φαγητά, οι μυρωδιές της… Continue reading
Τέσσερα διηγήματα, γνωριμία με τη Μαρία Σκιαδαρέση, περί λαών και μετακινήσεων στον κόσμο. Το Όσα δεν έζησαν κρατάει όσο περίπου κρατάει ένα απόγευμα, και χωράει τέσσερα πυκνά διηγήματα που τα ενώνει η ίδια η ένωση, η πράξη της γεφύρωσης των κόσμων. Βέβαια, τέτοιου τύπου ένωση προϋποθέτει την ανάλυση όσων χωρίζουν, το διαφορετικό, τον ξένο πολιτισμό,… Continue reading
Γνωριμία με την Piñeiro μέσα στους Καθεδρικούς της. Πέρασα πολύ ωραία με τη συντροφιά της, ξεκουράστηκα, ηρέμησε το κεφάλι μου. Εάν είστε σε δύσκολη φάση αναγνωστικά (ή και γενικά), το ύφος της θα σας βοηθήσει. Το συμμιγές κείμενο εμπεριέχει τη δολοφονία της 17χρονης Άννας Σαρδά, που το πτώμα της βρέθηκε καμένο και τεμαχισμένο σε μια… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
