Μάλλον ο ενθουσιασμός μου έγκειται στο πόσα διαφορετικά μέρη καλύπτει αλλά και πόσα μπορεί τελικά να προσφέρει: τα μέρη είναι γεμάτα από ιστορικές αναλύσεις γραμμένες απλά, κατανοητά και σύντομα (για όσους από εμάς δεν ξέρουμε αλλά θέλουμε να μάθουμε), πολύ σαφείς εξηγήσεις των γερμανικών λέξεων (φαντάζομαι πόσο πιο σύντομα θα διαβαστεί από κάποιον που ξέρει… Continue reading
Σίγουρα η ανάγνωση του Φάρου είναι μια εμπειρία υπαρξιακή και αισθητικά μαγευτική. Οι δαιδαλώδεις προτάσεις λειτουργούν όπως ο νους: χωρίς γραμμικότητα, χωρίς αμεσότητα, αλλά με αναθυμήσεις, επαναλήψεις και μικρές εκρήξεις ευαισθησίας. Η έλλειψη πλοκής δεν είναι ούτε πλεονέκτημα ούτε έλλειμμα· είναι ο κενός χώρος μέσα στον οποίο ξεδιπλώνονται με ενδοσκόπηση οι υπόγειες ζωές των χαρακτήρων.… Continue reading
«Το οικοτροφείο πληρώθηκε για είκοσι τέσσερις ώρες· μπορώ να πάω περίπατο τώρα, και όλη τη νύχτα αν θέλω. Αλλά ακόμα ξενυχτάω ελάχιστα, το πόδι μου ζεσταίνεται, διψάει για παλιές παντόφλες και δροσερά σεντόνια, κι εγώ προσπαθώ να σταματήσω στα όρια κάθε ευκαιρίας για ιεροσυλία αν ένας άντρας έχει τα μάτια του Ζυλιέν ή αν κρατάει… Continue reading
“Είχα είκοσι μία νύχτες να κοιμηθώ. Σκεφτόμουν ότι το ωραιότερο πράγμα στον κόσμο ήταν μάλλον η σκιά, τα εκατομμύρια κινούμενα σχήματα και τα αδιέξοδα της σκιάς. Σκιά υπήρχε στα συρτάρια των γραφείων, σε ντουλάπες και βαλίτσες, σκιά υπήρχε κάτω απ’ τα σπίτια, τα δέντρα και τις πέτρες, στο πίσω μέρος των ματιών και των χαμόγελων… Continue reading
Θα μπορούσε να είναι μια αδιάφορη ανάγνωση. Έτσι κι αλλιώς τίποτα δεν γίνεται. Η πρωταγωνίστρια μαγεύετε και ξεμαγεύετε από τη φιλία της με τη Φρεντερίκ με έναν ήρεμο, γαλήνιο τρόπο. Οι συνδέσεις που κάνει, είναι ανά σημεία βαθιές και συνταρακτικές, τουλάχιστον όταν βασιζόμαστε στη παρατήρησή της – ενώ άλλες στιγμές παραδέχεται πως δεν ξέρει τίποτα… Continue reading
Μια πλούσια (και μοναδική; ) βιογραφία της Άσσια Ουέβιλ, που ρίχνει φως στα γεγονότα του γνωστότερου ερωτικού τριγώνου που έμεινε στη λογοτεχνική ιστορία. Μάλιστα, για πρώτη φορά, το φως πέφτει στην Άσσια και όχι στο ζευγάρι Σύλβια – Τέντ. Η Άσσια έμεινε στην ιστορία ως η γνωστή – άγνωστη, ‘άλλη’ που δεν είχε τις λογοτεχνικές… Continue reading
Ο René Girard ξετυλίγει προσεκτικά, δομημένα και με τρομερή υπομονή μια λογοτεχνική θεωρία για την αναπαράστασής της επιθυμίας στη λογοτεχνία. Πάντοτε μιλώντας τριγωνικά: ήρωας, αντικείμενο, διαμεσολαβητής, αναπτύσσει άλλοτε λακανικά, άλλοτε πιο πραγματιστικά πολλούς ήρωες κατά το περίπλοκο του πλούτου, της κοινωνικής θέσης, των συνθηκών, της οικογένειας και των εραστών που πόθησαν.Ο Girard περιβάλλει τη λογοτεχνική… Continue reading
Ο πότης είναι ένα από τα βιβλία που πραγματικά με επηρέασαν. Στον πότη ο Χανς Φάλαντα χτίζει από το ειδικό και αφήνει τον αναγνώστη να μαντέψει τι γίνεται πίσω από την κουρτίνα της εποχής, να καταλήξει ο αναγνώστης στο γενικό. Επίσης είναι σαφές πως οι ευνοούμενοι και προνομιούχοι της εποχής του Πότη επέλεγαν να μην… Continue reading
«Γεννήθηκα Ιούλιο, λυκόφως, αστερισμός Καρκίνος. Οταν με φέρανε για να με δει, γύρισε προς τον τοίχο.» Δεν έκλαψα καθόλου όταν το διάβαζα. Νομίζω απλά συγκινήθηκα κάποια άλλη στιγμή, όταν κάτι έλεγα για την Καραπάνου. Διακριτικά. Οι μικρές της ημερολογιακές καταγραφές, κρατάνε μια με δύο σελίδες και πάντα έχουν δράση. Πάντα η Κασσάνδρα κάτι έχει να… Continue reading
“Σκέφτομαι καταρχάς το καλλίγραμμα του Απολλιναίρ, «Bon- jour mon frère Albert à Mexico», όπου η ακτινοβόλα διάταξη των λέξεων και των κύκλων τους γύρω από ένα κέντρο που καταλαμβάνουν οι λέξεις «ύψους τριακοσίων μέτρων» μιμείται τη ραδιοφωνική μετάδοση των μηνυμάτων και των κυμάτων από την κορυφή του Πύργου του Άιφελ. Μπορούμε επίσης να ανακαλέσουμε τις… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
