Oι λαβυρινθώδεις μονόλογοι της ροής της συνείδησης, του αιχμηρού κοριτσιού, ενταγμένο σε ένα πατρικό σύμπαν, με αντιστάσεις και ασφάλεια και αθωότητα και περιέργεια, ως καλειδοσκόπιο της εμμονικής παρατήρησης, το μυθικό βλέμμα που άυπνα παρατηρεί. Ένα μυθιστόρημα ενηλικίωσης που τα συναισθήματα κατακλύζουν με μια παράξενη δύναμη μιας βαθιάς αλλόκοτης εσωτερικότητας. Υπομονή! Ηρωίδα είναι η Ζοάνα, ένα… Continue reading
«…κανένας δεν μαθαίνει στα σκυλιά να κουνάνε την ουρά τους ούτε και στους ανθρώπους να πεινάνε – με το που γεννιόμαστε ξέρουμε. Έτσι όπως κανείς δεν θα της μάθαινε μια μέρα να πεθάνει: στα σίγουρα θα πέθαινε μια μέρα σαν να είχε αποστηθίσει από πριν νεράκι το ρόλο του αστεριού. Για την ώρα του θανάτου… Continue reading
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
