Ο Ραματσάντραν και ο Όλιβερ Σακς περπατάνε στον ίδιο δρόμο, και οι δύο με σημαία την περιέργεια, εκλαϊκεύουν την επιστήμη τους, μετατρέποντάς τη σε προσβάσιμο υλικό για τους υπόλοιπους. Φέρνουν τους ασθενείς τους και με λίγα λόγια εισαγωγής προτείνουν μερικές Doctor House MD ερμηνείες οι οποίες σίγουρα κρατάνε την προσοχή του αναγνώστη. Ο Σακς είναι πολύ πιο προσβάσιμος από τον Ραματσάντραν ο οποίος είναι πολύ συμπαθητικός αλλά σε κάποια σημεία το κάνει λίγο δύσκολο (σε αυτή την αναγνώστρια τουλάχιστον) και εάν κανείς αναγκάζεται να γκουγκλάρει πολλά για να προχωρήσει, κάπως δεινοπαθεί – παρ’ όλα αυτά, αυτή η κούραση είναι μια μικρή επίμονη εξαίρεση κι όχι ο κανόνας.
Η φιλοσοφική του διάθεση για τις διαταραχές του νευρικού συστήματος και η εξονυχιστική του διερεύνηση για αυτό που πολλοί ονομάζουν «παθολογία του εγκεφάλου» κάνει τα πράγματα αρκετά συναρπαστικά ώστε ο αναγνώστης να μην τα παρατήσει. Μάλιστα σε μια αναφορά, γίνεται ανάλυση για την ερμηνεία της φύσης του γέλιου (και πώς μια γυναίκα, βιβλιοθηκονόμος, πέθανε από τα γέλια), η φύση των ονείρων, της υποβολής και του φαινομένου placebo.
“Can you understand? Someone, somewhere, can you understand me a little, love me a little? For all my despair, for all my ideals, for all that – I love life. But it is hard, and I have so much – so very much to learn.” — Sylvia Plath
Leave a Reply