Οι «Τελετουργίες» είναι τα μικρά διηγήματα, που επιχειρήσουν να χωρέσουν εντός τους την περιγραφή μυστικιστικών διαδικασιών που έμεναν κρυφά πριν οι συγγραφείς τους τα αποκαλύψουν.
Ποιητικές συστάδες λέξεων που προσεγγίζουν το άγνωστο θείο, το υπέρτατο και την ενόραση αυτού, βασισμένη στις αισθήσεις, τα χρώματα και τις εντυπώσεις που αφήνει ένα μαγικό κι άγνωστο κομμάτι γης που ακόμη μένει να ανακαλυφθεί. Αργότερα έρχεται κι ο άνθρωπος.
Η βιβλική γη είναι γεμάτη εκθαμβωτικές παρατηρήσεις, γεννήσεις και το πέρας των αιώνων, που συναντούν το γκροτέσκο και αλλόκοτο του Ιερώνυμου Μπος. Θυμάμαι μικρή με συνέπαιρνε η σκέψη πως δεν έχουμε ανακαλύψει ένα τόσο μεγάλο μέρος του κόσμου, τα ύψη και τα βάθη που παραμένουν ανέγγιχτα από την αξιοποίηση του κάθε ανθρώπινου τερτιπιού. Πάντα καταστρέφεται κάτι τόσο ξεχωριστό για να δώσει χώρο σε κάτι τόσο κοινότυπο. Σχεδόν λυπήθηκα που οι μυστηριώδεις τρύπες, τα πυκνά σύννεφα και η μαύρη λάσπη με τις πρασινάδες, δεν ζούσαν μόνα τους.
«Μα, τα βράδια του παιχνιδιού, γαλήνη και ηρεμία πλανάται στον αέρα μαζί με τη νυχτερινή αύρα. Κι όλο το χωριό μοσχομυρίζει δάσος και στις αυλές καθισμένοι οι χωρικοί, περιμένουν τον ερχομό του νυχτολούλουδου. Τότε τελειώνει και το παιχνίδι. Το μπουλούκι διαλύεται και με κεφάλι γεμάτο σύννεφα βοτάνων αποζητά το κρεβάτι του. Μόλις ησυχάσουν οι δρόμοι πλησιάζουν την αυλή οι γάτες. Κυλιούνται στις πλάκες κυνηγώντας ζουζούνια, φωτοβολώντας με τα χρωματιστά τους μάτια. Η Μορέλλα τους προσφέρει πλούσια γεύματα και αυτές την προστατεύουν από τις επίμονες σκιές.»
Leave a Reply